of bel naar 085-4014 721

Rogier (36 jaar) was verslaafd aan drank en harddrugs.

“Ik  ben Rogier en ik ben verslaafd”. Het uitspreken van deze zin was de grootste stap in mijn leven. Wat was ik bang om te erkennen dat ik een verslaving heb  en dat deze ziekte mijn leven volledig verwoest heeft. Nu ik anderhalf jaar clean ben, ben ik nu zo trots en opgelucht. Mijn leven zonder gebruik is zo mooi en ik  ben zo dankbaar dat ik een kans heb gekregen om voor mijn nieuwe leven te kiezen. 

Ik ben  geboren in 1975 en de eerste jaren van mijn leven werd ik omringd door liefde.  De momenten die ik mij herinner van die tijd zijn mooi. Toen ik zes jaar was  overkwam mij iets wat mijn leven volledig op zijn kop zette. Ik speelde altijd buiten  en op een zekere dag kwam er een jongen naar mij toe. Ik schatte hem zo’n tien  jaar ouder en hij kwam heel vertrouwd over. Hoe het precies gebeurde weet ik  niet meer, maar hij heeft mij toen seksueel misbruikt. Als ik het nu zo schrijf  zie ik dat moment weer voor me. Het raakt mij telkens weer! Vervolgens is het  nog drie keer gebeurd. Ik heb er nooit met iemand over gesproken.

28 jaar  lang heb ik dit voor me gehouden. Vanaf die ene dag ben ik totaal veranderd. Ik  werd introvert, agressief en voelde geen liefde meer. Vanaf mijn tiende  ging ik stompjes van sigaretten roken die ik op straat vond. Toen ik naar de  MAVO ging kwam ik voor het eerst in aanraking met drugs. Ik begon met blowen en  voelde mij hierdoor zo lekker. Ik kon door het blowen ineens in mijn eigen  wereld leven en deed het dus de hele dag door. Ik voelde niks, mijn gevoelens  werden verdoofd. Al snel kwam ik in aanraking met drank en harddrugs. Wat een  geweldige middelen waren dat. Jammer genoeg wist ik niet  dat ze mijn leven  volledig zouden verwoesten. En achteraf niet alleen míjn leven, maar ook  dat van de mensen om mij heen, met name mijn familie. Ondanks de hoeveelheid  drank en drugs heb ik mijn MAVO diploma nog wel gehaald. Ik had daarna niet  zoveel zin meer om te leren en ben ik meteen gaan werken.

In die tijd dronk en snoof ik  elke dag. ”Ik kan het wel aan en ik ben niet verslaafd”, zei ik altijd wanneer  mensen mij weer onder invloed zagen. Mijn ouders steunden me financieel en ik  sleurde hun mee in mijn verslaving. Achteraf zei mijn moeder “Jij hebt 21 jaar  van mijn leven kapot gemaakt” en ik moet haar gelijk geven. Ik heb wel altijd  gewerkt, totdat mijn lichaam het veelvuldige gebruik niet meer aankon. Toen  werken echt niet meer ging, heb ik mij bij mijn toenmalige werkgever ziek  gemeld. Ik was moe en depressief en ben toen onder behandeling geweest van een  psycholoog. Zij vertelde me dat ze mij alleen kon helpen wanneer ik niet onder  invloed was. Ik wilde dat niet horen en tijdens de ziektewet ben ik juist meer  en meer gaan gebruiken. Ik zat ziek thuis, dus hoefde toch niet te werken. Ik  kreeg wel hetzelfde salaris, dus perfect om mijn verslaving te voeden. Ik heb me  toen echt bijna kapot gezopen en gesnoven. Het was op een gegeven moment zo erg  dat ik geprobeerd heb een einde aan mijn leven te maken. Mijn ‘rock bottom’ kwam  toen ik de wanhoop en het verdriet in de ogen van mijn ouders zag op het moment  dat mijn poging tot een overdosis mislukt was. Het was tijd om toe te geven dat  ik verslaafd was. Ik had een puinhoop van mijn leven gemaakt. Ik had veel mensen  emotionele en fysieke pijn aangedaan.

Mijn  ouders gaven mij nog één kans. Er werd een afspraak om af te gaan kicken. Ik  wilde ook écht stoppen. Tijdens mijn intake werd meteen al besloten dat ik eerst  28 dagen naar de kliniek moest en vanuit daar meteen door naar de kliniek in Zuid-Afrika. Ik heb direct ingestemd. Eenmaal in de kliniek  aangekomen ontmoette ik die mensen die mij het gevoel gaven dat ik niet de enige  was met deze ziekte. Dat gaf me zo’n vredig gevoel. Ik werd ontvangen zonder  veroordeeld te worden. Ik weet nog goed dat ik voor het eerst in de groep zei: “Ik ben Rogier en ik ben alcoholverslaaf”. Het voelde angstig en ook vredig om dit te kunnen zeggen. Ik heb enorm veel geleerd en ben mijzelf ook tegengekomen in die 28 dagen. Ik zag in dat liegen en manipuleren mijn leven was. Met veel  groepstherapie en 1-op-1 gesprekken heb ik de `tools` gekregen om dat te veranderen.

Ik ben met mijn 21 jaar ervaring als actief gebruiker gaan geloven dat leven met de ziekte verslaving zónder middelen te gebruiken, echt mogelijk is. De eerste stap  is erkenning van je ziekte en het vragen om hulp. Ik ben trots op het feit dat  ik mijn ego opzij heb gezet en de stap heb durven maken.

Test jezelf of bel Psyned op 085 - 40 14 721.

Naderoes.nl is een initiatief van Psyned